Treća u nizu knjiga Damjanovljeve izabrane proze.
Prva knjiga inkorporirana u ovo rimejk izdanje u sasvim novom „formalnom ruhu“, kao autentično delo koje poetički ukršta postmodernističke i neoavangardne poetičke strategije, već samim naslovnim markiranjem – Damjanovljevom kovanicom pričke – ukršta tekstualne i seksualne konotacije, objavljujući kako njenu nestalnu prirodu, tako i njenu suštinu. Elizabeta Šeleva zapaža da su Pričke „najindikativniji primer eksplicitnog ukrštanja dvaju kodova: tekstualnosti i seksualnosti, telesnosti“.
Pričke predstavljaju i primer postmodernističke autobiografije. Prička je rođena – kao i njen Tvorac – u znaku Vage, što je znak onog dubokog, istinskog (a ne stvarnog) autobiografizma. Pravilo prvo Vesele književnosti glasi: odglumi samog sebe, to jest nekog Drugog…
Može se reći da čitalac sada u rukama drži knjigu koju su stvorila (u najmanju ruku) dva (lika) autora: Pričke nose potpis Save Post-Damjanova, dok je Remek-Delca napisao Sava Damjanov, a sve to u poetičkom putovanju kroz metaprozne i intertekstualne staze, kroz apsurd i fantastiku, formalno-jezičke eksperimente, iracionalnost, ironiju i parodiju… kroz „veselu“ istoriju književnosti. Na tom putovanju, iskušavajući slobodu i (ne)granice jezika i lišavajući reči značenjske (idejne) sadržine, pisac ih oslobađa, one postaju polivalentne, otvorene za nove, pa i paradoksalne veze.
U Remek-delcima sreli su se čarobna jednostavnost folklora, neobuzdana životna radost Renesanse, opasan libertanski šarm De Sadove epohe i postmoderna ironija, a sve to u tretiranju figure pisca kao „pripovedača-lažljivca“ iz bajki. To je knjiga u kojoj jezik, kao i u Pričkama, živi svoj život, nesputan i nadahnut. Ogromno bogatstvo narodnih, živopisnih, opipljivih u svojoj sočnosti reči određuje sudbinu ovog dela i njegovih junaka, a autor između starinskih, sa ukusom Vukove epohe telesnih imena tu i tamo ubaci šaljivi postmoderni komentar. Korak po korak približavamo se važnom saznanju, koje kroz duhovitu, rableovski razuzdanu igru nudi pisac: nema nepristojnih reči u zagrljaju s književnošću!
– Ala Tatarenko
