Oglašen kao jedan od najznačajnijih dramskih pisaca u istoriji srpske književnosti, Dušan Kovačević se potvrdio kao pisac svih osnovnih književnih žanrova.
Drugi tom Izabranih dela Dušana Kovačevića predstavlja izbor iz piščevih nedramskih žanrova.
Od romana Bila jednom jedna zemlja i priča o srpskim podelama do pesama u kojima se napokon otkriva ko to tamo peva, od političke publicistike do autobiografskih eseja u kojima se život, književnost i pozorište pokazuju u nerazmrsivom odnosu, od filmskih portreta o velikim umetnicima s kojima je delio pozorišnu scenu, filmski kadar i neponovljivi život prijateljstva i iskušenja do eseja o pozorišnoj umetnosti i ličnoj „radionici pozorišnih priča“.
Postoje dva objedinjujuča faktora koja piščev opus predstavljaju kao celinu. Jedno je model priče kao formativne osnove svih žanrova Dušana Kovačevića. Drugo je iskošena, ironijom prožeta predstava sveta.
Ostvarujući se u različitim žanrovima, Kovačevićeva „radionica pozorišnih priča“ ostaje otvorenih čula za iskustvo neposredne stvarnosti i za stvarnost proživljenog iskustva. To iskustvo potom prerasta u priču kao oblik razumevanja čiji je ključni saveznik smeh. Čas dubok i katarzičan, čas gorak i otrežnjujući.
