Ovaj naš pesnik-svetac, apsolutni usamljenik kada je o poeziji i književnom stvaralaštvu uopšte reč, u svojim stanovima u Beogradu (Ratarska 131, kasnije Koče Kapetana 36, pa Alekse Nenadovića 36) jednom nedeljno okupljao je probrano društvo i bio njegov centar. Taj umetnički salon, najznačajniji posle onog Jovana Ilića s kraja devetnaestog veka, bio je mesto na kojem su se svirala muzička dela najpoznatijih kompozitora. Pored braće Nastasijević, svirali su Ruža Vinaver (klavir), rano preminula Bojana Jelača (klavir), Velizar Gođevac, a ponekad i Stanislav Vinaver i Aleksandar Vidaković. Pokazivalo se, i dokazivalo, da je muzika kraljica umetnosti. Pisac o kojem pišemo, ukorenjen u rod, jednako kao i u umetnost, dopuštao je zvezdi koja se u njemu rađala da osvetli i druge. Ona to i danas, nesmanjeno svetla, čini.
